Top

“Waar ik van droom? Nergens van, ik ga het gewoon doen.”

“Waar ik van droom? Nergens van, ik ga het gewoon doen.”

“In Aleppo werkte ik als apotheker, hier in Groningen ben ik weer student. Dat was even wennen maar het is zoals het is. Want hier is vrijheid en dat waardeer ik zeer. Ik ben hard aan het studeren om de juiste diploma’s te halen zodat ik weer kan werken. Nu eerst Nederlands leren en in september start ik dan met de master Medical Pharmaceutical Sciences, opgezet vanuit RuG en UMCG. Het is voor mij een goede keuze denk ik.” Mustafa woont in een appartement in Selwerd, aan de Eikenlaan. Het is een keurige woning, met veel licht en zelfs een studeerkamer. Het bloemetjesbehang zou niet zijn keuze zijn, maar het zat al op de muur en het ziet er eigenlijk best gezellig uit, vindt hij. Met de medebewoners in het complex heeft hij niet zoveel contact. “Ik denk dat er meer contact zou zijn als je een beetje meer hetzelfde bent.”

De ouders van Mustafa wonen dichtbij, in Paddepoel. “Ik ga elke dag bij ze eten. Mijn vader werd een paar maanden geleden erg ziek en heeft een zware hartoperatie ondergaan. Het gaat nu weer goed met hem. Zorg in Nederland is heel goed geregeld. Mensen zijn hier gelijk, iedereen wordt goed geholpen. Ik ben blij dat hij weer gezond thuis is samen met mijn moeder. Ik heb ook nog twee broers: Bassel, hij woont in Schwerin, Duitsland en heeft Biotechnology gestudeerd. En mijn andere broer Maged woont in Brest, Frankrijk. Hij is biomedisch ingenieur. Hij is niet als vluchteling in Frankrijk terecht gekomen, maar met een studiebeurs en is daar sindsdien gebleven. We hebben goed contact met elkaar. Laatst waren mijn broers hier nog, vanwege mijn vaders operatie. Ja, we zijn eigenlijk best een ‘medical-family’!”

Een aantal medici verbonden aan UMCG hebben samen met Humanitas het initiatief gestart om Syriërs in Groningen met een medisch beroep, te helpen. Wekelijks komen ze bij elkaar om inhoudelijke actualiteiten uit het vak te bespreken. “Ze helpen ons door veel te praten over hoe het hier gaat. Ik heb daar heel veel aan gehad. Via hun netwerk heb ik veel kunnen rondkijken en vakgenoten gesproken. Zo’n netwerk is ongelofelijk belangrijk. Maar ook hebben ze geholpen met het omzetten van diploma’s, regelgeving en keuzes in het studietraject. Iedereen in onze groep heeft zo weer perspectief op een toekomst wat in Syrië door de oorlog was afgebroken.”

Mustafa appt een foto waar hij poseert bij hunebedden. “Ik was laatst met een vriendin in Noordlaren. Ik vond ze echt leuk, die stenen! Groningen is een mooie stad maar is voor mij denk ik wel te klein. Voor mijn carrière zal ik misschien wel weer verder gaan, naar een grotere stad. Waar ik van droom?” Mustafa lacht bescheiden. “Nergens van, ik ga het gewoon doen.”  

 

Thuis bij Mustafa Naasan (28).

 

Geen Reacties

Sorry, het reactieformulier is gesloten.