Top

“Kennis is het enige wapen dat we hebben, het enige dat kans biedt op uiteindelijk een mooiere wereld.”

“Kennis is het enige wapen dat we hebben, het enige dat kans biedt op uiteindelijk een mooiere wereld.”

“In Damascus woonde ik, zoals veel Palestijnen, in een vluchtelingenkamp. Met mijn vrouw, dochter en twee zoons.

Mijn kinderen doen het goed. De twee oudsten, de jongens, studeerden economie op de universiteit, en ook mijn dochter gaat daar studeren. Zelf doceerde ik Arabisch op het voortgezet onderwijs en op de universiteit. Al 25 jaar. Ons gezin heeft een academische basis. En dat is goed. Want kennis is het enige wapen dat we hebben, het enige dat kans biedt op uiteindelijk een mooiere wereld.

Leven als vluchteling is niet gemakkelijk. Als Palestijn is het moeilijk een plek te vinden in deze wereld waar je volwaardige rechten hebt. Een land waar je thuis bent, een vaderland. ‘We knijpen water uit een steen om zo’n plek te vinden’.

Met mijn zoons heb ik een zware en gevaarlijke tocht afgelegd. Ik voel me hier veilig. Mijn ene zoon is hier bij mij in Groningen, de andere zit in Goes. Als je me vraagt wat ik wil? Moeilijk. Ik wil dat mijn vrouw en dochter veilig zijn. Dat is mijn verantwoordelijkheid als vader, dat is mijn zorg en mijn wens. Mijn zoons zijn nu hier, maar ze hebben hun studie moeten afbreken. Hopelijk kunnen ze die in Nederland afmaken. En hun leven weer oppakken….. mijn oudste zoon was in Syrië bandleider van een grote band.”

 

Saïd  uit Damascus, Syrië

Geen Reacties

Sorry, het reactieformulier is gesloten.