Top

“Als ik geluk heb dan spreek ik mijn vrouw en kinderen een paar keer per week.”

“Als ik geluk heb dan spreek ik mijn vrouw en kinderen een paar keer per week.”

“De laatst jaren in Eritrea zat ik in militaire dienst. Ik ben getrouwd en heb drie kinderen van acht, vier en twee-en-een-half jaar. Ik heb ze de afgelopen tijd weinig gezien, want een dienstplichtige in Eritrea mag bijna nooit naar huis. Hooguit eens per anderhalf jaar.

Mijn vrouw en kinderen vluchtten naar buurland Soedan. Ze wonen op dit moment in de grensstad Kassala. Mijn kinderen gaan er niet naar school. Ik hoop dat ik snel een verblijfsvergunning krijg en mijn vrouw en kinderen kan laten overkomen. Ongeduldig ben ik niet. Ik respecteer de wetten van jullie land. Als het lang duurt, dan respecteer ik dat.

Ik ben toevallig ook geboren in Soedan, omdat mijn vader ernaar toe vluchtte toen Ethiopië ons land bezette. Later gingen we weer terug naar Eritrea. Als ik geluk heb dan spreek ik mijn vrouw en kinderen een paar keer per week; hangt van het bereik in Soedan af. Mijn beide ouders leven nog, maar ik kan met hen geen contact krijgen.

In de Noodopvang aan de Van Swietenlaan zitten veel Syriërs en maar een handjevol Eritreeërs. Ik tolk veel want ik spreek behalve Engels ook Arabisch en de lokale talen Tigre en Tigrigna. We hebben goed onderling contact. Ik ken iedereen van gezicht en meer dan de helft van de bewoners ken ik bij naam.

Ik ben druk bezig met het leren van Nederlands. Later wil ik nog een cursus volgen om werk te vinden. Omdat ik alles wel wil doen, verwacht ik dat het me gaat lukken om uiteindelijk een baan te vinden.”

 

 

Mahmoud Arafa (30) uit Eritrea

Geen Reacties

Sorry, het reactieformulier is gesloten.