Top

“Waarom ik naar Nederland vluchtte? Het leek me een vredelievend land.”

“Waarom ik naar Nederland vluchtte? Het leek me een vredelievend land.”

“Ik woon nu drie maanden en elf dagen in Groningen. Ik tel de dagen, daarom weet ik dat zo precies. Mijn naam betekent Lavendel in het Arabisch. Ik kom uit de Syrische havenstad Tartus. Ik ben een gescheiden moeder van twee dochters van 12 en 14 jaar. Ze zijn nu bij mijn vader en broer in Tartus.

Ik besloot naar Nederland te vluchten omdat ik voor mij en mijn dochters een betere toekomst zoek. In Syrië is de situatie gevaarlijk en gecompliceerd. Waarom ik naar Nederland vluchtte? Het leek me een vredelievend land. Nu ik er ben weet ik dat het ook een mooi land is, met aardige mensen.

Mijn vlucht naar Nederland duurde lang. Het gevaarlijkst was de oversteek van Izmir in Turkije naar het Griekse eiland Chios. Vandaar lukte het me per trein, bus en deels lopend Wenen in Oostenrijk te bereiken. Toen ik mijn vader aan de telefoon vertelde dat ik in Wenen was aangekomen zei hij dat ik zeker de stad moest gaan bekijken. Ik heb er vier dagen in een hotel gezeten. Ook om bij te komen en mijn kleren te wassen. In Nederland ben ik via Arnhem, Rotterdam, Ter Apel en Eindhoven in Groningen terecht gekomen. Ik hoop dat me lukt snel een verblijfsvergunning te krijgen en een huis voor mij en mijn twee dochters.

Ik heb hier veel tijd om te lezen. Ik houd van Arabische legenden. Ik schrijf zelf ook gedichten in het Arabisch. Ik ga proberen ze te vertalen in het Engels en wie weet later ook in het Nederlands.”

 

Khozama Aljundi (46) uit Tartus, Syrië

 

 

Geen Reacties

Sorry, het reactieformulier is gesloten.