Top

“Ik weet niet wat er mis is gegaan in Syrië en ik weet niet wat de oplossing is.”

“Ik weet niet wat er mis is gegaan in Syrië en ik weet niet wat de oplossing is.”

“Ik ben heel boos en dat gaat niet over. Mijn ouders, drie broers en twee zussen wonen in een wijk in Damascus die al een jaar lang omsingeld is door het leger van Assad. Zij controleren alles wat er in en uit gaat. Soms is er eten, heel vaak ook niet. Ik spreek mijn ouders elke dag via WhatsApp. Ik mis ze.

In Damascus werkte ik in een stomerij, daarvoor had ik twee jaar in het leger gezeten. Toen de oorlog begon was ik bang dat ze me opnieuw zouden halen. Ik ben toen naar Turkije gegaan. Daar leefde ik drie maanden, maar het was er veel te duur, ik raakte snel door m’n geld heen. Ik heb m’n ouders niet verteld dat ik naar West-Europa zou gaan. Pas toen ik er was heb ik gebeld. Ze zouden doodongerust zijn geweest! Ik weet niet wat er mis is gegaan in Syrië en ik weet niet wat de oplossing is. Ik weet alleen wie het slachtoffer is, dat is de bevolking, zoals mijn familie.

 

De noodopvang hier is wel oké, maar we vervelen ons natuurlijk wel te pletter. We lopen veel heen en weer naar het centrum van Groningen. Wanneer ik voor het laatst ontspannen was? Nou, eigenlijk nu, nu we hier zo zitten te praten. Weet je, ik denk de hele dag aan thuis, maar als er afleiding is, zoals nu, dan kan ik het voor even vergeten. Dat is prettig.”

 

Alumar Jumaa (24) uit Damascus, Syrië

 

 

Geen Reacties

Sorry, het reactieformulier is gesloten.