Top

“Ik ben buschauffeur en bestuurde een schoolbus, dat vond ik mooi werk.”

“Ik ben buschauffeur en bestuurde een schoolbus, dat vond ik mooi werk.”

“De Arabische keuken is heel anders dan de Nederlandse. We koken hier wel eens Arabisch. Kip met rijst. Of ‘Molokhia’, een stoof van molokhia bladeren met kip of konijn. Je snijdt het vlees in kleine stukjes en legt het op een bord met wat water, dan doe je het voor 10 minuten in de magnetron. We hebben helaas geen echte keuken hier met een gasfornuis of oven. Ik hou eigenlijk niet van koken met een magnetron, het is gevaarlijk. Maar hier kan het niet anders. De Jumbo heeft bijna alles en soms gaan we naar een Turkse winkel in de stad. Als mijn vrouw ook in Nederland is nodig ik je uit om te komen eten!

Mijn vrouw en twee kinderen zijn nog in Dubai, mijn zoon is 18 en mijn dochter 15. We zijn Palestijns, en zijn nergens welkom. Ik ben van land naar land gegaan, naar verschillende Arabische landen. In Nederland kan ik eindelijk blijven, hoop ik. Er zijn veel Palestijnen hier, ik herken ze direct aan hun gezicht. We vormen een gemeenschap hier.

Ik ben buschauffeur en bestuurde een schoolbus, dat vond ik mooi werk. Ik zou hier ook graag als buschauffeur werken, dan kan ik iets bijdragen aan Holland. Het verkeer is hier niet zo druk. Groningen is rustig, en de mensen zijn vriendelijk. Dat past meer bij mij dan Amsterdam, ik kom van het platteland namelijk.

Ik ga elke dag naar de sportschool. Dat doen veel mensen van hier. Ik ga er op de fiets naar toe, dat is ongeveer een half uur. Dan ben ik er even uit.”

 

Ibrahim Alsaadeni (49) uit Syrië

Geen Reacties

Sorry, het reactieformulier is gesloten.