Top

“Een moederhart is onvergelijkbaar met alles wat er verder is.”

“Een moederhart is onvergelijkbaar met alles wat er verder is.”

“Die tatoeage op mijn rechterarm  is een eerbewijs aan mijn moeder. “I love you” staat er in het Engels en “I respect you” in het Arabisch. Ik was 13 jaar toen ik die tatoeage heb laten zetten. Dat was toen mijn vader overleed aan een hartziekte. Ik ben de jongste zoon van het gezin. Mijn moeder is de belangrijkste persoon voor mij. Een moederhart is onvergelijkbaar met alles wat er verder is. Ja waarom? Misschien omdat ik haar jongste zoon ben?

Ik heb broers en zussen in Libanon, maar Libanon is overvol, daar zijn zoveel vluchtelingen. Je voelt er de haat tegen ons Syriërs. De laatste dag in Damascus bij mijn moeder was echt moeilijk. Ik ben de hele dag binnen gebleven, ik wilde bij haar zijn. Om middernacht ben ik uit huis vertrokken, met een taxi. Via Libanon naar Turkije en verder. Onze hele familie is nu versplinterd. Wie ik daar de schuld van moet geven? Ik weet het niet. Niemand, of ja, de oorlog.

Het is een langzaam proces. Het begint met corruptie, dat je merkte dat je moest gaan betalen om dingen geregeld te krijgen, papieren en zo. En langzaamaan werd het steeds erger. Het geweld nam toe, de arrestaties, en dan de bombardementen.

In het begin hoopte ik dat mijn moeder achter mij aan zou kunnen komen, dat er iets van familiehereniging mogelijk zou zijn. Maar ik begrijp inmiddels dat dat niet zo gemakkelijk is. Als kind droomde ik er van om bekend te worden, als voetballer het liefst. Maar ik werd vrachtwagenchauffeur. Zo gaat het. Als je 32 jaar bent, ben je dan jong of oud? Dat is een moeilijke vraag. De laatste jaren zijn wij allemaal heel veel ouder geworden. We hebben zoveel meegemaakt. Het COA zegt nu dat ik naar de gemeente Zuidwest Friesland ga. Ik wil graag naar Almelo want daar woont iemand die ik ken. Maar ze zeggen bij COA dat dat niet kan.”

Ahmad Alkassem (32) uit Damascus Syrië

Geen Reacties

Sorry, het reactieformulier is gesloten.