Top

“Ik moet afwachten. Ik leef maar gewoon van dag tot dag.”

“Ik moet afwachten. Ik leef maar gewoon van dag tot dag.”

“Mijn ouders zijn lang geleden van Palestina naar Egypte gevlucht, daar ben ik geboren. Rond 1980 gingen we naar Syrië. Daar heb ik 35 jaar gewoond, in een van de grote vluchtelingenkampen bij Damascus.

Ik ben getrouwd en heb vijf kinderen: een zoon van 34 en vier dochters van 33,30,27 en 20 jaar. Één dochter is in Nederland met haar man, in Nunspeet. Mijn andere dochters zijn nog in Syrië, en Libanon. En mijn zoon….. Youssef…die heb ik al heel lang niet gezien. Hij zit in de gevangenis in Syrië. Hij heeft niets gedaan, hij was op de verkeerde plek op het verkeerde moment.

Mijn man is in Duitsland nu. Ik hoop vurig dat we snel weer bij elkaar zijn. Insjallah. Maar het is moeilijk, omdat we allebei een Palestijns en een Egyptisch paspoort hebben. Geen Syrisch paspoort. Dat maakt de procedure ingewikkeld. Ik moet afwachten. Ik leef maar gewoon van dag tot dag.”

 

Afaf Abu Hamouda (55) uit Damascus, Syrië

Geen Reacties

Sorry, het reactieformulier is gesloten.